Death's Gambit

Cubed3 Rating Death's Gambit is a substantial entry into the souls-like genre, even if it is very derivative. Some of the ways it was "inspired" by Dark Souls feel a bit dangerously too close at times. It does enough to make itself unique, and it does bring some new ideas to the table that will absolutely tickle fans of this genre. Don't expect Hollow Knight levels of polish or content; this is more closer to Salt and Sanctuary in terms of quality, but with a more refined art style.

Het valt niet te ontkennen dat Death’s Gambit iets interessants neerzet. De baasgevechten en het verhaal zijn erg tof en leuk gedaan. We hebben ons uiteindelijk toch goed weten te vermaken met deze game ondanks het moeizame begin, maar het had een topper kunnen zijn als Death’s Gambit van zichzelf meer wist wat het precies wilde zijn. Het schreeuwt van de daken dat het een Dark Souls game wil zijn, maar probeert daarbij ook andere dingen te doen die niet allemaal even goed uit de verf komen. Daarbij is de combat simpelweg niet bijzonder te noemen, maar het zijn vooral de stamina balans en de oneffenheden waardoor we de game niet naar voren kunnen schuiven als topper. Het kan bij de Dark Souls fan gezien de referenties zo hier en daar een glimlach tevoorschijn toveren, maar subliem is het niet. Buiten dat is de game pas echt sterk te noemen in het tweede gedeelte en dat is simpelweg niet voldoende - en ook wat teleurstellend - voor de doorgewinterde metroidvania fanaat. 6.5

Het valt niet te ontkennen dat Death’s Gambit iets interessants neerzet. De baasgevechten en het verhaal zijn erg tof en leuk gedaan. We hebben ons uiteindelijk toch goed weten te vermaken met deze game ondanks het moeizame begin, maar het had een topper kunnen zijn als Death’s Gambit van zichzelf meer wist wat het precies wilde zijn. Het schreeuwt van de daken dat het een Dark Souls game wil zijn, maar probeert daarbij ook andere dingen te doen die niet allemaal even goed uit de verf komen. Daarbij is de combat simpelweg niet bijzonder te noemen, maar het zijn vooral de stamina balans en de oneffenheden waardoor we de game niet naar voren kunnen schuiven als topper. Het kan bij de Dark Souls fan gezien de referenties zo hier en daar een glimlach tevoorschijn toveren, maar subliem is het niet. Buiten dat is de game pas echt sterk te noemen in het tweede gedeelte en dat is simpelweg niet voldoende - en ook wat teleurstellend - voor de doorgewinterde metroidvania fanaat.

Review: Death’s Gambit – Er zijn in de laatste jaren een behoorlijk aantal titels verschenen die vergeleken worden met Dark Souls, puur en alleen omdat ze als moeilijk ervaren worden. Moeilijke games die niet eens hetzelfde concept hanteren worden in het straatje Dark Souls geplaatst. Eigenlijk te vaak en ook onnodig, omdat het concept van Dark Souls toch vrij uniek is. Death’s Gambit is een titel die de vergelijking wel waard is. Het doel van de game is om een 2D Dark Souls te zijn, althans zo presenteert het zich. Een flinke tijd terug toen we lucht kregen van de productie van deze game, raakten we al geïnteresseerd in het idee. Maar nu is de game eindelijk daar en is het een gerespecteerde ode aan de Dark Souls games of is het een slap aftreksel?

Het valt niet te ontkennen dat Death’s Gambit iets interessants neerzet. De baasgevechten en het verhaal zijn erg tof en leuk gedaan. We hebben ons uiteindelijk toch goed weten te vermaken met deze game ondanks het moeizame begin, maar het had een topper kunnen zijn als Death’s Gambit van zichzelf meer wist wat het precies wilde zijn. Het schreeuwt van de daken dat het een Dark Souls game wil zijn, maar probeert daarbij ook andere dingen te doen die niet allemaal even goed uit de verf komen. Daarbij is de combat simpelweg niet bijzonder te noemen, maar het zijn vooral de stamina balans en de oneffenheden waardoor we de game niet naar voren kunnen schuiven als topper. Het kan bij de Dark Souls fan gezien de referenties zo hier en daar een glimlach tevoorschijn toveren, maar subliem is het niet. Buiten dat is de game pas echt sterk te noemen in het tweede gedeelte en dat is simpelweg niet voldoende - en ook wat teleurstellend - voor de doorgewinterde metroidvania fanaat.