Sony PMW-EX3

Er bestaan twee verschillende sensoren: de CMOS-sensor (Complementary Metal Oxide Semiconductor) en de CCD-sensor (Charge-Coupled Device). In digitale camera’s wordt de CCD-sensor het meest gebruikt, omdat deze sensor een nagenoeg ruisloos beeld geeft en het licht goed over de gehele foto verdeelt. Nadelen van de CCD-sensor zijn dat ze duur zijn en meer energie verbruiken dan de CMOS-sensor.

Bij een videocamera is de keuze voor een sensor iets moeilijker. Voor optimaal, professioneel beeld is het verstandig om te kiezen voor een camcorder met 3 ccd-sensoren. Voor gewone gebruikers heb je aan één ccd-sensor al genoeg. Ccd-sensoren geven meer details weer dan cmos-sensoren, die bijvoorbeeld gebruikt worden in digitale camera’s of mobiele telefoons.

Een beeldstabilisator compenseert licht trillende of schokkende bewegingen die veroorzaakt worden door een onstabiele positie.

HDMI staat voor High Definition Multimedia Interface. Het is een aansluiting voor audio- en videosignalen in ongecomprimeerde digitale vorm, die verbinding tussen een digitaal apparaat en een beeldscherm mogelijk maakt.

De optische zoom is het aantal keren dat je het beeld dichterbij kunt halen zonder afbreuk te doen aan de kwaliteit van de foto of videobeeld. De meeste digitale camera’s hebben tegenwoordig een optische zoom van 1: 3, dat wil zeggen dat je het beeld zonder problemen 3 x dichterbij kunt halen. Digitale spiegelreflexcamera’s of superzoomcamera’s kunnen tot wel 12 x optisch zoomen. De optische zoomfactor van camcorders ligt tussen de 10 en de 20x. Mobiele telefoons of pda's hebben vaak alleen digitale zoom.

Het aantal pixels geeft aan hoeveel beeldpunten er gebruikt worden op je beeldscherm. Hoe hoger het aantal pixels, hoe meer details er getoond worden. Dit betekent echter niet dat de kwaliteit van het beeld afhangt van het aantal pixels. Daarvoor zijn de optische zoom, de gebruikte lens en de sensor veel belangrijker.