Olympus FE-46

Het aantal pixels geeft aan hoeveel beeldpunten er gebruikt worden op je beeldscherm. Hoe hoger het aantal pixels, hoe meer details er getoond worden. Dit betekent echter niet dat de kwaliteit van het beeld afhangt van het aantal pixels. Daarvoor zijn de optische zoom, de gebruikte lens en de sensor veel belangrijker.

Dit veld geeft het effectieve aantal pixels weer. Effectieve pixels zijn de horizontale beeldlijnen x de verticale beeldlijnen die op je beeld (en dus op je foto) weergegeven worden. Het maximale aantal pixels is het aantal pixels dat de sensor van de digitale camera aankan, maar vaak komen deze pixels niet allemaal op de foto terecht.

Een bridgecamera is een digitale camera waarop je het beeld zowel op een lcd-scherm als door de zoeker kunt bekijken.

Dit geeft een indicatie van de gebruikte batterij- of accusoort. Sommige camera's werken op AA-batterijen (penlites), anderen gebruiken een accu. Beide soorten hebben hun voor- en nadelen. AA-batterijen kun je op elke hoek van de straat kopen, maar gaan minder lang mee. Accu's gaan langer mee dan batterijen, maar wanneer de accu leeg is moet je hem opladen met een externe acculader die je misschien net thuis hebt laten liggen.

De beeldschermresolutie is het aantal horizontale beeldlijnen van je beeldscherm x het aantal verticale beeldlijnen, uitgedrukt in pixels.

Dit veld geeft aan hoe groot de optische sensor is die in deze camera wordt gebruikt. Hieraan kun je afleiden op welk formaat je foto's kunt maken. Groter is in dit geval niet altijd beter.

Er bestaan twee verschillende sensoren: de CMOS-sensor (Complementary Metal Oxide Semiconductor) en de CCD-sensor (Charge-Coupled Device). In digitale camera’s wordt de CCD-sensor het meest gebruikt, omdat deze sensor een nagenoeg ruisloos beeld geeft en het licht goed over de gehele foto verdeelt. Nadelen van de CCD-sensor zijn dat ze duur zijn en meer energie verbruiken dan de CMOS-sensor.

Bij een videocamera is de keuze voor een sensor iets moeilijker. Voor optimaal, professioneel beeld is het verstandig om te kiezen voor een camcorder met 3 ccd-sensoren. Voor gewone gebruikers heb je aan één ccd-sensor al genoeg. Ccd-sensoren geven meer details weer dan cmos-sensoren, die bijvoorbeeld gebruikt worden in digitale camera’s of mobiele telefoons.

De optische zoom is het aantal keren dat je het beeld dichterbij kunt halen zonder afbreuk te doen aan de kwaliteit van de foto of videobeeld. De meeste digitale camera’s hebben tegenwoordig een optische zoom van 1: 3, dat wil zeggen dat je het beeld zonder problemen 3 x dichterbij kunt halen. Digitale spiegelreflexcamera’s of superzoomcamera’s kunnen tot wel 12 x optisch zoomen. De optische zoomfactor van camcorders ligt tussen de 10 en de 20x. Mobiele telefoons of pda's hebben vaak alleen digitale zoom.

De digitale zoom is een punt waar je je goed op kunt verkijken. Meestal kan een digitale camera tot 10 x digitaal inzoomen. Ook hierbij wordt het beeld dichterbij gehaald, maar in tegenstelling tot bij de optische zoom wordt de kwaliteit van de foto hier wel minder. Bij digitale zoom knipt de digitale camera als het ware een stukje uit je beeld, wat daarna uitvergroot wordt. Omdat de kwaliteit hiervan dusdanig achteruit gaat, is het verstandig om niet af te gaan op de digitale zoom van je digitale camera. Met de meeste digitale videocamera’s kun je wel 300 tot 400x digitaal zoomen.

Maximale brandpuntsafstand van de lens, die gelijk is aan de maximale brandpuntsafstand van de traditionele 35mm analoge camera met een 50mm lens.

Omdat veel mensen bekend zijn met de brandpuntsafstand van lenzen voor 35mm filmcamera's, beschrijven de producenten van digitale camera's de brandpuntsafstand van hun camera's vaak door een referentie op te geven naar de brandpuntsafstand van een normale 35mm analoge camera.

Bijvoorbeeld: een digitale camera met een ccd-sensor ter grootte van 8.10 mm bij 6.08 mm heeft een diagonale doorsnee van 10.13 mm. Een lens met een brandpuntsafstand van 11.7 mm zou op deze sensor eenzelfde beeld van 47 graden produceren als een 50 mm lens op een 35 mm analoge camera. Voor dit type camera zou een 11.7 mm lens worden omschreven als '35mm brandpunt equivalent van 50mm'.

De sluitertijd geeft aan hoelang de sluiter minimaal en maximaal open blijft. Een lange sluitertijd is bijvoorbeeld 15 seconden. Gedurende die zeer lange periode kan er licht door de lens op de sensor vallen, waarna er een beeld van wordt gevormd. Lange sluitertijden worden vooral gebruikt in zeer donkere omgevingen of om speciale effecten in foto's op te nemen, zoals de strepen van autolichten op een autosnelweg.

Bij digitale camera's is het diafragma een ring van over elkaar schuivende lamellen. Je kunt dit het beste vergelijken met de iris van een oog. De maximale diafragmawaarde geeft de verhouding weer tussen de maximale focusafstand (max 35mm equivalent) en de maximale diameter van de lens als het diafragma geheel geopend is.

Voorbeeld: f/16 beschrijft een diafragmadiameter die één-zestiende deel is van de brandpuntsafstand.

Geeft aan of deze camera een ingebouwde flitser heeft of niet.

De resolutie geeft aan uit hoeveel pixels het beeld is opgebouwd. Hoe hoger de resolutie, hoe meer details de foto bevat over de kleuren van het gefotografeerde object. Echter geldt ook: hoe hoger de resolutie, hoe groter de bestanden op het opslagmedium van de camera. Foto's met een hoge resolutie kunnen beter bewerkt worden omdat er meer informatie beschikbaar is dan bij een foto met lage resolutie.

De seriële beeldfunctie geeft aan of deze camera geschikt is voor het maken van 'continue opnames', een reeks opnames met een zeer korte tijd tussen elke foto. Dit kan handig zijn voor het maken van foto's van sporters of andere snel bewegende objecten.

Meestal wordt de seriële beeldfunctie weergegeven in het aantal foto's per seconde (fps, frames per seconde) en het aantal seconden dat de camera dit vol kan houden.

Bijvoorbeeld: "2.5 fps, 10 sec max" houdt in dat de camera in staat is om 10 seconden lang 2.5 foto's per seconde te maken en die allemaal te onthouden voordat de camera genoodzaakt is de informatie weg te schrijven naar het (tragere) opslagmedium.

Geeft aan of de camera in staat is om (korte) filmpjes op te nemen.

Dit is de maximale resolutie van je digitale camera tijdens het maken van filmpjes.

Bij autofocus bepaalt de camera zelf de beste focus op het te fotograferen object.

Een beeldstabilisator compenseert licht trillende of schokkende bewegingen die veroorzaakt worden door een onstabiele positie.

Dit is het geheugentype van de camera. De opslagruimte van een camera (het interne geheugen) is meestal uit te breiden met een geheugenkaart (extern).

Met Pictbridge is het mogelijk om je foto's meteen van je digitale camera of videocamera naar de printer te sturen, zonder tussenkomst van de computer. Dit gaat via USB of via Bluetooth. Wel moeten zowel je (video)camera als de printer geschikt zijn voor Pictbridge.

Bluetooth is een draadloze communicatietechniek die weinig energie gebruikt en die ontwikkeld is om kabels en draden te vervangen die normaal gesproken gebruikt worden om elektronische apparaten te verbinden. Omdat het radiogolven gebruikt, heeft een bluetooth apparaat een constante, stabiele verbinding. Dit bespaart de gebruiker bijvoorbeeld inlogproblemen om e-mails of updates te bekijken.